Passieve fysio

Wat is passieve fysio nu juist en welke invloed heeft dit op de levensstijl van onze paarden?

Onder passieve fysio verstaan we het aanpassen van de huisvesting waardoor het paard zelf bepaalde spieren traint die helpen bij zijn balans, coördinatie, lichaamsbewustzijn en goede houding. Bij passieve fysio worden de interne spieren van het paard getraind. Deze spieren zijn verantwoordelijk voor de balans, elasticiteit en zelfgedragenheid. Aan de hand van ons management gaan we onze paarden ondersteunen, sterker maken en sterk houden.

Om passieve fysio juist toe te passen gaan we kijken naar de basis: waar komt het paard vandaan en wat zijn de behoeftes van het paard?

Paarden zijn niet alleen grazers, maar ook browsers. Twintig percent van de tijd zijn ze bezig met het eten van struiken, bomen, enzovoort. Hierbij trainen ze de spieren dicht bij de wervelkolom. Dit maakt ze sterker om zichzelf en jouw als ruiter te dragen. Het is dus belangrijk dat we onze paarden op verschillende hoogtes eten aanbieden. Dit kunnen we doen door hooinetten op verschillende hoogtes te hangen. Let wel op dat hoog rijken zeer intensief is voor een paard, zeker indien dit nog nooit is aangepast. Hang hooinetten daarom in het begin nooit hoger dan de borst van het paard. Zo hebben de spieren de tijd om zich aan te passen aan het eten op hogere plekken. Er moet nog altijd voldoende variatie zijn in hoogte zodat het paard de keuze heeft om van een lager niveau of van de grond te kunnen eten. Deze verschillende voerhoogtes helpen het paard niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Doordat je kijkt naar het paard zijn basisbehoeften geef je hem een stukje van zijn natuurlijke bezigheid terug. Denk ook niet enkel aan hooi op verschillende hoogtes aanbieden, maar zorg ook voor variatie in het soort voeding. Geef ook takken en bladeren van andere eetbare planten voor paarden.

Zorg daarnaast ook voor verschillende voerstations. Hiermee bedoel ik dat je het eten op verschillende plekken gaat aanbieden, wat het paard stimuleert om te bewegen en op zoek te gaan naar zijn voeding. In de natuur bewegen paarden zich ook continu van de ene locatie naar de andere op zoek naar eten, water of een goede rustplek.

Door in de omgeving van het paard verschillende ondergronden te voorzien werk je ook in op de houding en balans van het paard. Deze afwisseling in ondergronden zorgen bovendien niet enkel voor sterke spieren en pezen, maar ook voor de ontwikkeling van sterke en gezonde hoeven. Paarden in het wild lopen ook over verschillende ondergronden en wisselen af in hoog en laag gras. Laag gras is makkelijk lopen voor het paard, terwijl bij hoog gras het paard moet uitkijken waar hij loopt en zijn benen hoger zal optillen. Ook het lopen over balkjes of andere objecten in zijn omgeving is een goede oefening voor de balans en coördinatie van het paard. Door deze verschillen in de omgeving van het paard, traint het paard zich dus gedurende de dag zelf.

Alles is continu met elkaar verbonden: het zenuwstelsel, de spieren, gewrichten, zintuigen, het gedrag en de leefomgeving. Als we de leefomgeving aanpassen en het paard gaan uitdagen om te onderzoeken, strekken, keuzes te maken,…, dagen we hun uit om hun lichaam op verschillende manieren te gebruiken. Dit zorgt voor variatie en resulteert in een gezonde ontwikkeling van het paard.